Başlığı yazarken fark ettim de, 30'a sadece 2 kalmış. 🙄 28 yaşın bana getireceği güzellikleri sabırsızlıkla bekliyorum.
Küçükken çok hızlı büyümek isterdim. Ailem "Büyümeyi bu kadar isteme, çok da güzel bir şey değil." derdi. O zamanlar fark edemesem de haklılardı, o yaşın tadı ve saflığı bir daha asla gelmeyecekti. Aslında benim büyümek istememin tek nedeni kendi kararlarımı alabilmekti. Evet, daha o zamanlarda kendi kendime var olmayı hedefliyordum. Bu işin barajı hangi yaş emin değilim, kendi kararlarımı almaya başladığım zamanımı hatırlamıyorum. Herhalde üniversiteyi bitirdiğim zamanlar...
Yaş almanın beraberinde getirdiği sorumlukları gördükçe masum olduğumuz yaşların kıymeti daha da önemli bir hal alıyor. Geriye dönüp baktığımda zamanın aslında çok da hızlı geçtiğini görüyorum. Aklıma bazı anılarımın "keşkeleri" geliyor. Ama bir şekilde hayat devam ediyor ve geçmişe takılı kalmanın da pek bir faydası yok.
Daha ne kadar yolum var bilmiyorum, ama her yeni yaşıma farklı bir Şahinde olarak, üzerine katarak girmeyi hedefliyorum. Umarım daha iyi zamanlarımda burada anlatacağım çokça şeyim olur.
İyi ki doğdum ben. 🎂
As I was writing the title, I realized there are only two days left until I turn 30 🙄. I can’t wait to see what wonderful things turning 28 has in store for me.
When I was little, I wanted to grow up really fast. My family would say, “Don’t wish for growing up so much—it’s not all that great.” Even though I didn’t realize it back then, they were right; the joy and innocence of that age would never come back. Actually, the only reason I wanted to grow up was so I could make my own decisions. Yes, even back then, I was aiming to stand on my own two feet. I’m not sure exactly at what age that threshold was—I don’t remember when I started making my own decisions. Probably around the time I finished college...
As we come to realize the responsibilities that come with growing older, the value of our carefree youth becomes even more apparent. When I look back, I see that time has actually passed quite quickly. I find myself thinking about the “what-ifs” in some of my memories. But life goes on, and there’s not much point in getting stuck in the past.
I don’t know how much further I have to go, but I aim to enter each new year as a different version of myself, building on what I’ve achieved so far. I hope that when better times come, I’ll have plenty to share here.
I'm so glad I was born. 🎂
Post a Comment